Podczas objawienia na górze Synaj Bóg przekazał za pośrednictwem Mojżesza dokładne wskazówki dotyczące wyglądu świątyni (przybytku),który Izraelici mieli dla Niego przygotować.
Po zawarciu przymierza Bóg chciał zamieszkać wśród swoich ludzi, a oni potrzebowali miejsca, w którym mogliby oddawać Mu cześć i składać należne ofiary. Przybytek obejmował otwarty dziedziniec o wymiarach 44 na 22 metry, ograniczony wysokim na dwa metry parawanem z tkanin. Pośrodku znajdowało się przenośne sanktuarium w postaci ozdobnego namiotu, na który składał się drewniany szkielet i poszycie z różnorodnych tkanin i skór. Specjalna zasłona rozwieszona na czterech pozłacanych słupach dzieliła wnętrze namiotu na część świętą i Najświętszą. W miejscu świętym znajdował się stół na chleby pokładne, siedmioramienny świecznik na oliwę i ołtarz kadzielny, na którym paliło się kadzidło. Za zasłoną, w głębi namiotu i Najświętszym miejscu całego przybytku znajdowała się specjalna pozłacana skrzynia z drewna akacjowego, zwana Arką Przymierza. Spoczywały w niej dwie kamienne tablice, na których Bóg wyrył Dziesięć Przykazań, stanowiących podstawę Prawa - [ Księga Liczb 3, 1 – 51 ]. Płyty te, nazywane również Świadectwem,symbolizowały układ, który Bóg zawarł z Izraelem. Arkę przykrywała Przebłagalnia - złota płyta, którą arcykapłan skraplał krwią z ofiary w Dzień Przebłagania. Pozostałe ważne sprzęty związane z kultem znajdowały się przed wejściem do Namiotu Spotkania. Stał tam ołtarz całopalenia, oraz kadź z wodą służącą kapłanom do rytualnych obmyć (można porównać z dzisiejszą puryfikacją palców kapłana). Funkcje kapłańskie mogli sprawować tylko Izraelici z pokolenia Lewiego - do tego celu specjalnie na polecenie Boga przez Mojżesza wyświęceni. Kiedy Mojżesz potrzebował rady Jahwe, udawał się do Namiotu Spotkania i tam rozmawiał z Bogiem .
PS. Zasłonę którą Bóg kazał też Mojżeszowi sporządzić by oddzielała Miejsce Święte od Najświętszego – [ Wj 26 , 31 – 34 ] można porównać do balasek w czasach Świętej Tradycji - które przed prezbiterium spełniały podobną rolę , oddzielały wiernych (którzy znajdowali się w Miejscu świętym) od Najświętszego Miejsca w którym znajduje się Przenajświętszy Sakrament, dzięki czemu lud wierny nie spoufalał się z Bogiem ukrytym w Tabernakulum – tym Mieszkaniu Trójcy Przenajświętszej na ziemi i zachowywał stosowny szacunek i cześć dla Boga Żywego w Przenajświętszym Sakramencie Ukrytego przyjmując Go godnie na kolanach, tak jak w słowach tradycyjnej pieśni „Upadnij na kolana ludu czcią przejęty, uwielbiaj swego Pana Święty, Święty,Święty...” Wróćmy do Świętej Tradycji a Bóg będzie nam błogosławił. Czytajmy Stary Testament , a odkryjemy wielkie tajemnice Boże. Nie można nie brać pod uwagę Tego Testamentu , przecież jego fragmenty są czytane na każdej Mszy Św.
Jak Mojżesz czcił Boga 
