Orędzie fatimskie – ratunkiem dla Polski i Świata.

W 1917 r, w Fatimie w Portugalii Matka Najświętsza objawiła się trójce dzieci Franciszkowi, Hiacyncie i Łucji. Przychodziła przez kolejnych sześć miesięcy, od maja do października, każdego trzynastego dnia miesiąca. W sierpniu piękna Pani pojawiła się później, gdyż trzynastego dzieci były więzione. Ukazując się po raz drugi, 13 czerwca, Matka Boża zapowiedziała, że niedługo zabierze Hiacyntę i Franciszka do nieba, a Łucję pozostawi, gdyż Pan Jezus pragnie posłużyć się nią, aby ustanowić na świecie nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca. Tego dnia dzieci ujrzały Niepokalane Serce Maryi znieważane przez grzechy ludzkości, co symbolizowały otaczające Je ciernie. Innym razem Matka Boża prosiła o ofiarowanie modlitw i cierpień w intencji grzeszników:

„Módlcie się, módlcie się dużo i dokonujcie umartwień za grzeszników, bo wiele dusz idzie do piekła, bo nikt nie chce się umartwiać za nie i za nimi wstawiać ”.

Dzieci ujrzały także przerażającą wizję piekła. Matka Boża powiedziała do nich:


Widziałyście piekło, do którego trafiają dusze biednych grzeszników. Aby ich zbawić,  Bóg chce ustanowić na świecie nabożeństwo do Mego Niepokalanego Serca. Jeżeli  uczynią to, co wam powiem, wiele dusz się zbawi i zazna pokoju*.

Przybędę, aby zażądać poświecenia Rosji Memu Niepokalanemu Sercu i zadość czyniącej Komunii w pierwsze soboty miesiąca. Jeżeli wysłuchają Moich próśb,  Rosja nawróci się i zapanuje pokój”.