PROROCY
Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie, wszystko badajcie, a co szlachetne zachowujcie [I list św. Pawła do Tes 5,19-21]
"PAN BÓG NIE UCZYNI NICZEGO, JEŚLI WPIERW NIE OBJAWI SWEGO ZAMIARU SŁUGOM SWOIM, PROROKOM"[ księga. Amosa 3,7]
         PILNE !

 
Intronizacja

TŁUMACZENIE STRONY


 
 
Hosting


                                        Arka Nowego Przymierza
 
 
 
Fragmenty  z książki ks. Stefano Gobii* „Matka Boża do kapłanów, swoich umiłowanych synów”. (Proroctwa te zaczynają się wypełniać):
 
                                               Mówi Matka Boża :
 
"W czasach Noego, bezpośrednio przed potopem, weszli do arki ci, których Pan zechciał ocalić w czasie straszliwej kary. Obecnie zapraszam was do wejścia do Arki Nowego Przymierza, którą zbudowałam  w  Moim  Niepokalanym  Sercu . Zapraszam do niej wszystkie Moje dzieci, abym mogła pomóc im znieść krwawe brzemię wielkiej próby, poprzedzającej przyjście Pana".  (30.07.1986 r.)
 
„Odstępstwo i wielka schizma w Kościele mają się właśnie dokonać, a wielka kara – jaką wam przepowiedziałam – znajduje się już u waszych drzwi. Ogień z Nieba zstąpi i wielka część ludzkości zostanie zniszczona. Ci którzy przeżyją, będą zazdrościć umarłym bo wszędzie pojawi się zniszczenie, śmierć i ruina”.  (15.09.1993 r.)

„Nie kocha się swego bliźniego. Każdego dnia ktoś targa się na jego życie i na jego dobra. Człowiek staje się coraz bardziej zepsuty, bezbożny, złośliwy i okrutny. Karawiększa niż potop ma właśnie spaść na tę biedną zdeprawowaną ludzkość.
Ogień zstąpi z Nieba i to stanie się znakiem, że Boża sprawiedliwość określiła już godzinę Swego wielkiego ujawnienia się.(l5.09.1987).

„Oto godzina sprawiedliwości i miłosierdzia. Oto godzina kary i zbawienia. Wasza Niebieska Mama wstawia się za wami u Boga, ponieważ nigdy nie byliście tak zagrożeni jak obecnie”. (13.10.1980 r.)

"Oto czas kary i zbawienia, sprawiedliwości i miłosierdzia. Przewidując te czasyprzygotowałam  wam bezpieczne schronienie, w którym musicie się zgromadzić,  doznać umocnienia i ocalenia. Tym schronieniem jest Moje Niepokalane  Serce".  (13.10.1982 r.)

 
"Mój matczyny plan  polega na chronieniu całej ludzkości w bolesnym czasie jej zbawienia. Bliska jest godzina, w której Sprawiedliwość zaślubi Boże Miłosierdzie dla oczyszczenia ziemi. Przygotujcie się do zniesienia cierpienia wielkiej oczyszczającej próby".  (27.06.1996 r.)
 
Popatrzcie w Niebo. W Raju w pełni posługuję się Moją matczyną władzą. Jako Matka jestem u boku Jezusa, aby się wstawiać za wami. Sprawiam, że z Mego Niepokalanego Serca zstępują łaski, które są wam potrzebne, abyście szli ze Mną po bolesnej drodze tych ostatnich czasów. W ten sposób i wy będziecie mogli dojść tutaj, do Raju, gdzie z Jezusem czeka na was wasza Niebieska Mama. Jestem u boku Jezusa, aby Najświętszej i Boskiej Trójcy ofiarować Moje dzieło matczynego wynagrodzenia. To dlatego zbieram w kielichu Mego Niepokalanego Serca wszystkie wasze cierpienia, wielkie boleści całej ludzkości w czasie jej wielkiego ucisku i przedstawiam je Jezusowi na znak wynagrodzenia za wszystkie grzechy, które co dnia są popełniane na świecie. To w ten sposób udało Mi się jeszcze przesunąć czas postanowionej przez Bożą sprawiedliwość kary dla ludzkości, która stała się gorsza niż w czasie potopu".   (15.08.1996 r.)

"Świat stał się właśnie ogromną pustynią całą pokrytą błotem. Żyjecie pod jarzmem tego straszliwego niewolnictwa. To dlatego jedynie cierpienie miłosiernej kary będzie mogło uwolnić tę biedną ludzkość od wielkiego zła ateizmu praktycznego, rozszerzonego wszędzie. Moja matczyna rola polega na udzielaniu wam pomocy w godzinach wielkiej próby. Jako Mama jestem u waszego boku, żeby was strzec i pomagać wam. Dlatego właśnie muszę do końca wypełnić Moje dzieło, które rozpoczęłam w tych narodach. Ono wypełni się, gdy — wraz z Triumfem Mego Niepokalanego Serca w świecie - zostaniecie całkowicie uwolnieni od wszelkiej formy ateizmu praktycznego, który był największym złem waszego  wieku".  (02.09.1996 r.)

"Zwycięstwo nadejdzie wraz z upadkiem ateizmu praktycznego w całym świecie, wraz z pokonaniem  sił masońskich i szatańskich, ze zniszczeniem wielkiej mocy zła  i  z pełnym triumfem Boga w świecie - już całkowicie oczyszczonym przez wielką miłosierną karę".   (15.09.1996 r.)

"Moje Niepokalane Serce staje się dziś niezawodnym środkiem zbawienia dla całej ludzkości. Jedynie w Moim Niepokalanym Sercu znajdziecie schronienie w chwili kary; pocieszenie - w godzinie cierpienia; ulgę – pośród niewypowiedzianych  boleści. W Nim znajdziecie światło w dniach największych ciemności, ochłodę  w płomieniach  pochłaniającego ognia, ufność i nadzieję pośród powszechnej obecnie rozpaczy".  (13.05.1994 r.)             
 

"Bliska jest największa kara. Mówię Wam więc: powierzcie Mi siebie i przypomnijcie sobie, że bronią, której należy używać w tych straszliwych chwilach, jest  święty Różaniec".  (08.09.1985)

 *  Ks. Stefano Gobi  - włoski   ksiądz – mistyk ;  założyciel  Kapłańskiego Ruchu  Maryjnego ,mającego  szczególne błogosławieństwo  Jana Pawła II.
 
 
więcej o księdzu Stefano Gobbim

więcej o Matce Bożej 
 
 Matka Boża wyjaśnia ks.Gobbiemu 13 rozdział Apokalipsy Św.Jana  pdf
 
 
 
   Moje Niepokalane Serce zatryumfuje nad złem
 
 Orędzie z dnia 08.05.1996 r., Tolkmicko
 
     Matka Boża mówi do siostry Zofii Grochowskiej : Córko Moja. Wzywam wszystkich ludzi do modlitwy i pokuty. Wielu zwątpiło w Moje zwycięstwo.
     Ja, Matka Boża i wasza, mówię wam: Moje Niepokalane Serce zatryumfuje nad złem.

 Moje umiłowane dzieci ziemskie, stańcie przy Mnie, otwórzcie swoje serce na głos Matki. Ja was nauczę, poprowadzę i obronię. Moje Macie­rzyństwo jest zapomniane. W Moim Macierzyństwie powinien się narodzić cały świat dla Boga, wtedy zapanuje pokój.

     Wracajcie, bo Moje Niepokalane Serce czeka na was, zabłąkane dzieci. Kto wam da gwarancję zbawienia wiecznego? Twój nieprzyjaciel, czło­wiecze, tylko czeka na twoje zwątpienie w Boga i już osaczy ciebie swym kłamstwem i wprowadzi do twego serca niepokój.

     Ja, Matka, bolejąca nad całym światem, pragnę, abyście wrócili, a Mój Boski Syn przebaczy wam, tylko wracajcie z drogi nieprawości.
     Weźcie do ręki Różaniec Święty, on was obroni, da wam myśli Boże i pokój. Ja będę się z wami modlić. 
     Macie Różaniec i koronkę do Miłosierdzia Bożego i wiele innych modlitw, których was nauczyliśmy - macie słowa modlitwy, tylko pragnijcie się modlić i pomagać Mi.

     Moja modlitwa w Niebie i wasza na ziemi niszczy złe moce, które szczególnie w tych czasach ostatecznych atakują ludzi. Pozwólcie, abym mogła was zanurzyć w Swojej Miłości, ale i wasza miłość musi być wza­jemna, jako do swej Matki, która pragnie objąć was swym Macierzyństwem i zaprowadzić was do Mojego Boskiego Syna. Dzieci Moje, nie lękajcie się iść za swym Bogiem do końca waszej wędrówki życia ziemskiego.

     Bóg jest Miłosierny dla tych, co Go kochają i ufają Mu. Możecie wiele łask wyprosić u Boga dla upadłej ludzkości. Wiele kar dozna świat, ale teraz, to jest tylko początek, aby się ludzkość opamiętała, nie grzeszyła więcej i nie raniła Serca Mojego Syna i Mojego.

    Pan Jezus: Ludu Mój, czy stworzyłem was na zagładę, którą wam sza­tan przygotował? Wyrzućcie grzechy ze swego życia, wyspowiadajcie się u mego zastępcy na ziemi, nie grzeszcie więcej. Żyjcie Bogiem i dla Boga, a w odnowionym świecie będzie miejsce dla was.

    Matka Boża: Umiłujcie dobro, bądźcie samą prawdą i głoście miłość, dobro i prawdę, które wyzwolą człowieka spod jarzma szatana. Bądźcie dzielne, Moje kochane dzieci - Ja będę zawsze z wami. Matka Boża nigdy nie opuszcza Swoich dzieci.

  Niech was Bóg błogosławi i ma w Swojej opiece. Ja, Matka Boża dam wam pokój, którego świat wam nie da.

 - fragmenty z książki  - siostry Zofii Grochowskiej  " U źródeł Bożego Miłosierdzia tom I". >>>
Siostra Zofia jest założycielką Legionu Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego
 
 
 
 
Akt poświęcenia świata Niepokalanemu
Sercu Maryi

Jan Paweł II, Fatima, 13 maja 1982; Watykan, 16 października 1983; Watykan, 25 marca 1984

Papież Jan Paweł II odmówił ten akt poświęcenia po raz pierwszy w Fatimie, później w czasie Synodu Biskupów w Watykanie i w uroczystość Zwiastowania Pańskiego podczas Mszy świętej dla rodzin. Biskupi mieli dokonać aktu w swoich diecezjach w łączności z Ojcem Świętym.

OTO TREŚĆ TEGO AKTU

1. „Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko!”.
Ze słowami tej antyfony, którą modli się od wieków Chrystusowy Kościół, staję dziś na miejscu przez Ciebie wybranym i szczególnie przez Ciebie, Matko, umiłowanym.
Staję w szczególnym poczuciu jedności z wszystkimi Pasterzami Kościoła, z którymi wspólnie stanowimy jedno ciało i jedno kolegium, tak jak z woli Chrystusa Apostołowie byli w jedności z Piotrem. W poczuciu tej jedności wypowiadam słowa niniejszego aktu, w którym raz jeszcze pragnę zawrzeć „nadzieje i obawy” Kościoła w świecie współczesnym.
   Przed czterdziestu laty, a także w dziesięć lat później, Twój sługa papież Pius XII, mając przed oczyma bolesne doświadczenia rodziny ludzkiej, zawierzył i poświęcił Twemu Niepokalanemu Sercu cały świat, a zwłaszcza te narody, które stanowiły przedmiot Twej szczególnej miłości i troski.
   Ten świat ludzi i narodów mam przed oczami również dzisiaj, kiedy pragnę ponowić zawierzenie i poświęcenie dokonane przez mojego Poprzednika na stolicy Piotrowej: świat kończącego się drugiego tysiąclecia, świat współczesny, nasz dzisiejszy świat! Kościół na II Soborze Watykańskim odnowił świadomość swego posłannictwa w tym świecie, pomny na słowa Pana: „Idźcie... i nauczajcie wszystkie narody... Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 19-20). I dlatego, o Matko ludzi i ludów, Ty, która znasz „wszystkie ich cierpienia i nadzieje”, Ty, która czujesz po macierzyńsku wszystkie zmagania pomiędzy dobrem a złem, pomiędzy światłością i ciemnością, jakie wstrząsają współczesnym światem – przyjmij nasze wołanie skierowane w Duchu Świętym wprost do Twojego Serca i ogarnij miłością Matki i Służebnicy ten nasz ludzki świat, który Ci zawierzamy i poświęcamy, pełni niepokoju o doczesny i wieczny los ludzi i ludów.
   W szczególny sposób zawierzamy Ci i poświęcamy tych ludzi i te narody, które tego najbardziej potrzebują. „Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża Rodzicielko! Naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych!”. Racz nie gardzić! Przyjmij naszą ufność pokorną i nasze zawierzenie!

2. „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3, 16). Ta to właśnie miłość kazała Synowi Bożemu poświęcić siebie samego za wszystkich ludzi: „Za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie” (J 17, 19). Mocą tego „poświęcenia w ofierze” uczniowie wszystkich czasów są powołani do żywego uczestnictwa w dziele zbawienia świata; do dopełnienia tego, czego nie dostaje cierpieniom Chrystusa dla dobra jego Ciała, którym jest Kościół (por. Kol 1, 24; 2 Kor 12, 15).
    Gdy dzisiaj staję przed Tobą, Matko Chrystusowa, pragnę wraz z całym Kościołem, wobec Twego Niepokalanego Serca, zjednoczyć się z Odkupicielem naszym w tym poświęceniu za świat i ludzkość, które tylko w Jego Boskim sercu ma moc przebłagać i zadośćuczynić!

  Moc tego poświęcenia trwa przez wszystkie czasy, ogarnia wszystkich ludzi, ludy i narody, przewyższa zaś wszelkie zło, jakie duch ciemności zdolny jest rozniecić w sercu człowieka i w jego dziejach: jakie też rozniecił w naszych czasach. Z tym poświęceniem Odkupiciela naszego, przez posługę następcy Piotra, jednoczy się Kościół: Ciało Mistyczne Chrystusa.

  O, jakże głęboko czujemy potrzebę poświęcenia za ludzkość i świat: za nasz współczesny świat w jedności z samym Chrystusem! Odkupieńcze dzieło Chrystusa ma się stawać przecież udziałem świata przez Kościół. O, jakże nas przeto boli wszystko, co w Kościele, w każdym z nas, jest przeciwne świętości i poświęceniu! Jakże nas boli to, że wezwanie do pokuty, nawrócenia, modlitwy nie spotkało się i nie spotyka z takim przyjęciem, jak powinno!

   Jakże nas boli, że tak ozięble uczestniczymy w dziele Chrystusowego Odkupienia! Że tak niewystarczająco dopełniamy w swoim ciele to, czego „nie dostaje cierpieniom Chrystusa” (Kol 1, 24).
Niechże więc będą błogosławione wszystkie dusze, które są posłuszne wezwaniu Odwiecznej Miłości. Niech będą błogosławieni wszyscy ci, którzy dzień po dniu, z niewyczerpaną hojnością przyjmują Twoje wezwanie, o Matko, do czynienia tego, co powie Twój Syn Jezus (por. J 2, 5), dając Kościołowi i światu radosne świadectwo życia natchnionego Ewangelią.

  Bądź błogosławiona Ty nade wszystko, Służebnico Pańska, która najpełniej jesteś posłuszna temu Bożemu wezwaniu! Bądź pozdrowiona Ty, która jesteś cała zjednoczona z odkupieńczym poświęceniem Twojego Syna! Matko Kościoła! Przyświecaj Ludowi Bożemu na drogach wiary, nadziei i miłości! Pomóż nam żyć całą prawdą Chrystusowego poświęcenia za całą rodzinę ludzką w świecie współczesnym.

3. Zawierzając Ci, o Matko, świat, wszystkich ludzi i wszystkie ludy, zawierzamy Ci także samo to poświęcenie za świat, składając je w Twym macierzyńskim Sercu.

   O Serce Niepokalane! Pomóż nam przezwyciężyć grozę zła, które tak łatwo zakorzenia się w sercach współczesnych ludzi – zła, które w swych niewymiernych skutkach ciąży już nad naszą współczesnością i zdaje się zamykać drogi ku przyszłości!

Od głodu i wojny – wybaw nas!
Od wojny atomowej, od nieobliczalnego samozniszczenia, od wszelkiej wojny – wybaw nas!
Od grzechów przeciw życiu człowieka od jego zarania – wybaw nas!
Od nienawiści i podeptania godności dziecka Bożego – wybaw nas!
Od wszelkich rodzajów niesprawiedliwości w życiu społecznym, państwowym i międzynarodowym – wybaw nas!
Od deptania Bożych przykazań – wybaw nas!
Od usiłowań zadeptania samej prawdy o Bogu w sercach ludzkich – wybaw nas!
Od grzechów przeciw Duchowi Świętemu – wybaw nas! Wybaw nas!

   Przyjmij, o Matko Chrystusa, to wołanie nabrzmiałe cierpieniem wszystkich ludzi! Nabrzmiałe cierpieniem całych społeczeństw! Niech jeszcze raz objawi się w dziejach świata nieskończona potęga Miłości miłosiernej! Niech powstrzyma zło! Niech przetworzy sumienia! Niech w Sercu Niepokalanym odsłoni się dla wszystkich światło nadziei!